سيد احمد على خسروى
581
راهنماى داروهاى تندرستى ( فارسى )
در سوختن اعضاء به آتش و يا به آب و يا بنفط در سوختن اعضاء به آتش يا به آب و يا بنفط و يا به غير اينها در اين علاج دو چيز اول منع از تنفط ( يعنى آبله كردن ) دوّم اصلاح زخم آن اما دواهائى كه منع مىكند از آبله كردن زخم و تاول كندن و آن اين است كه بمالند بعضو سوخته سفيده تخم مرغ با روغن گل و نيز بمالند آرد جو با آب كاسنى و نيز عدس را پوست گرفته بكوبند با چغندر پخته و روغن گل مساوى مخلوط كنند و بيندازند بعضو سوخته و نيز بمالند به آن عضو گل ارمنى و كافور با سركه و از چيزهائى كه فايده مىكند ماليدن آب كشنيز تر است با آب انگور و در ابتدا اگر زخم نباشد كافور و سركه بمالند و يا يخ بمالند تا حرارت آتش را كم كرده مانع از ورم و تنفط گردد و اگر در عضو سوخته ورم و تنفط باشد و از گوشت و عضله سوخته باشد بايد پس از ماليدن دواهاى فوق لواشكى كه تركيب شده باشد از گل خطمى و اسفرزه و نشاسته از هريك پنج مثقال و از آرد جو پانزده مثقال بكوبند نارين پس از مخلوط كردن با شير و آتش بهم زنند تا به مثل مرهم شود بگذارند بالاى عضو سوخته سه روز صبح و عصر تا گوشتهاى فاسد را بردارد و پس از آن بگذارند بالاى زخم از مرهم داخليون اسود صبح و عصر و اگر در زخم سوخته گوشت زيادى ظاهر شود مقدار 6 نخود از كات كبود را بسايند با طباشير كلى پنج مثقال بهم زنند تا مخلوط شود بپاشند بالاى برآمدگى و گوشت زيادى تا گوشت زيادى خورده شود و اگر مراعات اين نشود پس از خوب شدن برآمدگى و بلندى در عضو ظاهر مىگردد و اگر اين دوا گوشت زيادى را برندارد يك قسمت از كات و دو برابر آن زاق سفيد مخلوط كنند خوب بسايند و بپاشند بالاى گوشت زائد تا خورده شود و پس از آن علاج كنند بمرهم داخليون اسود و يا بمرهم نوره